Home

I needed to share some big files with a friend / colleague who lives some hours away. Couriers were not available at this time and I felt a bit “command line happy”, so with

python -mSimpleHTTPServer

I started a web server at the directory where the files were generated. I did not feel like playing around with NAT and port forwarding, so I turned to ngrok (still faster than running localtunnel):

ngrok http –region eu 8000

Done. Ain’t this the security manager’s nightmare, or what?

Now I need to find time for my own version of localtunnel (because NIH).

[ Αυτό το κείμενο γράφτηκε λίγο μετά την 2006/11/26 μετά από τις πρώτες εκλογές στο ΤΕΕ με ηλεκτρονική υποβοήθηση. Δεν είχα πατήσει ποτέ το publish ως σήμερα, αλλά το σημερινό φιάσκο της ΝΔ, η χρονική απόσταση και το γεγονός πως δεν είμαι στο ΤΕΕ μου δίνουν μια ευχέρεια να το κάνω. Για όποιον ενδιαφέρεται, δεν είχα κεντρικό ρόλο στο έργο. Η ημερομηνία των εκλογών συνέπιπτε με την άφιξη του πρώτου πελαργού. ]

Ιστορία γράψαμε μια και η καταμέτρηση έγινε ηλεκτρονικά και είναι η πρώτη που έγινε στη χώρα και σε τέτοια κλίμακα. Ίσως δεν είναι τόσο πετυχημένη στα μάτια πολλών (σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου), δεν παύει όμως να είναι μια δύσκολη και heroic system administration story για εμάς που ήμασταν μέσα σε αυτή. Τα προβλήματα πάρα πολλά. Αυτό το κείμενο δεν καταπιάνεται με κανένα από τα προβλήματα που δεν άπτονται της ηλεκτρονικής διαδικασίας (π.χ. πολιτική ανάλυση των εκλογών του ΤΕΕ, ενστάσεις κ.λπ.) παρά μόνο με τα προβλήματα που διαπιστώσαμε κατά την ηλεκτρονική διαδικασία και όπως την έζησα από το γραφείο μου:

  1. Το task ήταν τιτάνιο για το μέγεθος του υποστηρικτικού μηχανισμού. Τα εκλογικά τμήματα είναι 159. Αυτό σημαίνει άμεση διαχείριση 2×159 ανθρώπων, συν τους τεχνικούς που είχε stand-by ο προμηθευτής του εξοπλισμού. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήταν διαφόρων επιπέδων τεχνικών ικανοτήτων και διάθεσης.  ~318 βαθμοί ελευθερίας.
  2. Υπήρχαν διαθέσιμα 180 PC. Όλα ίδια και όλα φτιαγμένα με την ίδια μήτρα. Θα περίμενε κανείς πως θα είχαν και κοινή συμπεριφορά. Αμ δε! Οι drivers των scanners σε μερικά εκλογικά κέντρα χάνονταν ανεξήγητα κατά τη διαδικασία και έπρεπε να γίνει επανεκκίνηση.
  3. Για να παίζουν κάποια PC έπρεπε α) να αλλάξει PCI port το PSTN modem ή β) να αφαιρεθεί πλήρως. Διαφορετικά, BSOD.
  4. Παρόλο που όλα έγιναν install με το ίδιο image, μερικά ξεκίναγαν με αυθαίρετα settings για το firewall.
  5. Το OpenVPN για να παίξει εγκαθιστά ένα virtual Ethernet driver. Επίσης ανεξήγητα σε μερικά PC αυτός ήταν disabled (ενώ στις δοκιμές της προηγούμενης μέρας έπαιξε κανονικά!). Έπρεπε να γίνει enable με το χέρι.
  6. Και το τελειωτικό: Ενώ δεν υπήρχε κανένα φαινομενικό πρόβλημα με το OpenVPN, δεν είχαμε σύνδεση. Ούτε με reboot. Μετά από shutdown όμως είχαμε.
  7. Όσο συμπαγές και μικρό να είναι το documentation δεν θα το διαβάσουν όλοι.
  8. Ακόμα κι αν υπάρχει ένα δηλωμένο τηλέφωνο επικοινωνίας, όλη η Ελλάδα θα ανακαλύψει το δικό μου.
  9. Το χειρότερο από όλα: Εκτός από ερωτήσεις για την ηλεκτρονική διαδικασία μας γίνονταν και ερωτήσεις επί της εκλογικής διαδικασίας. Φανταστείτε λοιπόν κάποιον που ρωτάει τρία πράγματα μαζί και πρέπει να του πεις “Ξέρετε, αυτά είναι θέματα της Κεντρικής Εφορευτικής, πρέπει να μιλήσετε εκει”. Χαρά ε; Ειδικά αν για να λυθούν αυτά πρέπει να κάνει τρία (3) τηλέφωνα και όχι ένα.

Δεν υπολογίζω στα παραπάνω τραβήγματα καλωδίων ή άλλους λάθος χειρισμούς, γιατί είναι αναμενόμενοι. Ακόμα και αυτά όμως ήταν αρκετά για να υπερχειλίσει το τηλεφωνικό μας κέντρο (είναι ώρα για το asterisk πια) τις πρώτες ώρες και πριν ακόμα ξεκινήσουν τα scannαρίσματα όπου:

  1. Ο DBA μας έδωσε ρεσιτάλ restore (μερικά over PSTN, άρα όχι τόσο άνετα). Είδαμε database errors που δεν είχαμε ξανασυναντήσει ποτέ. Το επόμενο βήμα είναι να κάνουμε forensic restores.
  2. Είδαμε απίστευτα κολλήματα στο scan. Δεν τα είδαμε στο software development, δεν φάνηκαν στις εκπαιδεύσεις, δεν φάνηκαν καν στο test-event και ήταν οι ίδιοι άνθρωποι (και ναι ξέρουμε να στήνουμε σενάρια) που τα έτρεξαν όλα.
  3. Αποκρυπτογράφηση του ίδιου προβλήματος με 30 διαφορετικές περιγραφές (π.χ. σε εμένα πρόβλημα στον scanner έφτανε ώς πρόβλημα σύνδεσης στο δίκτυο) σε 5 διαφορετικούς ανθρώπους.

Θα πάρω όλη την υπόλοιπη κανονική μου άδεια και θα αφοσιωθώ στον παιχταρά μου (== adamo version 2.0).

(part1)

Δεν μπορούσα παρά να θυμηθώ την παραπάνω φράση όταν είδα τον Υπουργό Πολιτισμού να απαντά σε χρήστη στο twitter:

.@kyr_ath Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen (Ludwig Josef Johann Wittgenstein)

Όποιος ενδιαφέρεται για την φράση, μπορεί να ξεκινήσει από εδώ. Όποιος ενδιαφέρεται για το βιβλίο μπορεί να ξεκινήσει από εδώ. Υποψιάζομαι πως η σχέση αναφορών στις δύο διασημότερες φράσεις του βιβλίου προς τις αναγνώσεις του είναι χαώδης.

“Every program attempts to expand until it can read mail. Those programs which cannot so expand are replaced by ones which can.”Zawinski‘s Law

I shared something with a good friend of mine at Evernote, which made us observe that this makes the Evernote platform yet another Inbox for us to check for messages daily. We got the observation a little further and one could say that:

Every software as a service platform expands until it can support messaging among its users.

Instant or not so instant does not matter that much. But it seems to me that those who do not, do get replaced by competitors who support it.

The news server that a friend was maintaining had stopped responding for a while. Leafnode complained with:

warning: HOSTNAME: cannot resolve host name: Name or service not known

So I emailed my friend and asked. It seems that the hardware of HOSTNAME had failed, and that after a month or so I was the only person who wondered about its fate. No plans to put it back online exist.

And with that I realized that the USENET is now dead for me.

Someone else will pick it up and do better work than you ever planned to.

The story goes like this: I was always fascinated by surveys like the ones Netcraft did. Over the years, more organizations added their own surveys, redoing what Netcraft did, or complementing what already existed with new research and data. I was always interested in redoing some of this stuff at the national scale, namely observing how the global surveys compare with similar ones about “greek” IP addresses or .GR domains.

Alas, two were the problems. .GR data is not easy to get access to and of course time there is not.

However a few months ago I bumped into this DNS census list which contains .GR data one can work on. And stuff that I wanted to do came back to haunt me. Knowing that I would not be able to find the time to do so, I hinted to my friends at Project Zero what would be something nice to work on. A few weeks later they came back with their preliminary results.

I am eagerly waiting for the next parts of their analysis.

I just had the chance to browse through the proposal PDF about implementing free WiFi access throughout Greece, a promise made by the Prime Minister of Greece on 2013/11/5. It basically boils down to this:

Free WiFi Internet access is 30 minutes to surf the web. Then you disconnect and reconnect.

This is not free WiFi. This is not free Internet access and this is definitely not a growth enabler. Simply put:

This is how the environment embarrasses the Prime Minister (and the country if implemented verbatim).

Where is POP3? IMAP? SMTP? Hell! Where is ssh? This is the Free Big Firewall of Greece.

You people are supposed to know that the Internet is the network and the World Wide Web is a network application. You still have time to change the slides.