Home

Ας γράψω κι εγώ τα κιλοβύτα μου

2009/06/16

ο Νόμος των αθέλητων συνεπειών)

Τώρα που το GURF ξαναάνοιξε σκέφτομαι να γράψω δύο παρατηρήσεις επί της τελευταίας αναταραχής στην ελληνόσφαιρα:

Ο elawyer υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα του πελάτη του προσπαθεί να αφαιρεθεί το επίμαχο κείμενο από το blog post. Αποτέλεσμα; Να κατέβει, έστω και προσωρινά το GURF. Γράφει ο ίδιος επί αυτού:

“έχω γνωστοποιήσει στην WordPress ότι το μέτρο δεν είναι αναλογικό κι ότι αρκεί η αφαίρεση του κειμένου που κρίθηκε συκοφαντικό από το Δικαστήριο”

(Παρένθεση: Εγώ συμφωνώ με την άποψη του Θέμη: Θα ήταν καλύτερο να ζητηθεί να σημανθεί κατάλληλα το επίμαχο κείμενο και να σημειώνεται πως έχει κριθεί ως συκοφαντικό από το Δικαστήριο. Με τη διαγραφή του κειμένου χάνεται η ιστορία, η συνοχή του post καθώς και των σχολίων που το ακολουθούν).

Κλείνει λοιπόν το GURF και ο elawyer τουιτάρει:

Να τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα http://greekuniversityrefor…

and all hell breaks loose!

Παρόλο που πιο μετά ξανατουιτάρει:

@fbobolas έλα μωρε ειπα μια μαλακία και το κάνατε σοβαρό θέμα

τα πνεύματα δεν ηρεμούν. Και πως να ηρεμήσουν τη στιγμή που “το θέμα” για τον elawyer είναι το επιχείρημα Β’ δημοτικού, αλλά οι αναγνώστες συνδιάζουν το “να τι παθαίνει” με το σοβαρό θέμα της αναστολής του GURF.

(Ξανά παρένθεση: Έγραψα σε σχόλιο στο FriendFeed πως “Νίκο δεν είπε “μια μαλακία”. Έκανε ένα σχόλιο επί μιας επαγγελματικής του κίνησης. Υπερασπίστηκε τα συμφέροντα του πελάτη του με όποιο τρόπο έκρινε σωστό. Δεν συμφωνώ με τον τρόπο, δε θα έκανα το ίδιο, αλλά τον δέχομαι ως επιλογή. Από αυτό όμως, μέχρι το να σχολιάσει “να τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα” για την ίδια επαγγελματική κίνηση και μετά να σχολιαστεί η (μέτα)κίνηση ως “μαλακία” υπάρχει απόσταση. Γιατί ενώ δείχνει πως υπερασπίζεται τον πελάτη του, προσωποποιεί την διαφωνία και στη συνέχεια προσπαθεί να υποβαθμίσει αυτή την προσωποποίηση. Ως κοινό του elawyer έχω συνηθίσει σε συμπεριφορές υψηλότερου επιπέδου.”)

Ο λόγος που έγιναν θέμα μέσα στο θέμα αυτά τα δύο tweets είναι απλός: Όπως το email, έτσι και το twitter είναι γραπτός προφορικός λόγος. Με τις ελλείψεις που κουβαλάει η ιδιαιτερότητα αυτή. Έγραφα λοιπόν πέρσυ τον Αύγουστο:

Άπειρες παρεξηγήσεις και flame-wars έχουν ξεκινήσει από emails που διαβάστηκαν στραβά, στα πεταχτά. Το email είναι γραπτή μεν επικοινωνία, αλλά κουβαλάει χαρακτηριστικά του προφορικού λόγου χωρίς ταυτόχρονα να συνοδεύεται από τον ήχο, το χρώμα της φωνής ή ακόμα και χειρονομίες και κινήσεις του σώματος σε περίπτωση face-to-face επικοινωνίας. Πολύ νόημα δεν μεταφέρεται είτε επειδή ο αποστολέας το θεωρεί αυτονόητο, είτε επειδή ο παραλήπτης δεν έχει καν την ίδια κουλτούρα για να το συλλάβει, ή απλά έχει ξυπνήσει στραβά.

Και αυτό είναι που έγινε σε αυτή την περίπτωση.

Advertisements

4 Responses to “Ας γράψω κι εγώ τα κιλοβύτα μου”


  1. Καλημέρα,

    (εάν έχω καταλάβει καλά, διότι δεν είμαι νομικός κλπ).

    Γίνεται προσφυγή στην δικαιοσύνη από τον Α κατά ψευδωνύμου Β. Ο Α θεωρεί ότι ο Β έχει ανεβάσει σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης προσωπικές πληροφορίες, πληροφορίες, που τον προσβάλλουν κλπ. Τον χειρισμό της νομικής υπόθεσης τον αναλαμβάνει δικηγόρος.

    Ζητείται, μέσω του εντεταλμένου δικηγόρου, από Blog που έχει αναπαραγάγει ( ; ) τους ισχυρισμούς του Β να τους κατεβάσει. Κάποιοι θεωρούν ότι ο Β και ο υπεύθυνος του ιστολογίου είναι το ίδιο πρόσωπο, αλλά ο Β το αρνείται. Σε κάθε περίπτωση ο υπεύθυνος του ιστολογίου αρνείται να αφαιρέσει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς. Ακολούθως, ο εντεταλμένος δικηγόρος δεν ακολουθεί την οδό των δικαστηρίων, αλλά απευθύνεται στον φορέα διαχείρισης του ιστολογίου λέγοντας ότι συγκεκριμένο άρθρο παραβιάζει τους όρους χρήσης. Το άρθρο “κατεβαίνει” από τα “κεντρικά”.

    Ο δικηγόρος ανεβάζει μια δήλωση, “που ανάβει τα αίματα” και ακολουθεί σειρά ποστ, ότι έρχεται η λογοκρισία κλπ. Ο δικηγόρος ανεβάζει νέα δήλωση.

    Σκέψεις:

    1) Το αίτημα έννομης προστασίας της προσωπικότητας και οι αποφάσεις της δικαιοσύνης για την αποτελεσματική προστασία της αντιμετωπίζονται πολλές φορές σαν “λογοκρισία” (ανάλογα με το ποιά πλευρά βρισκόμαστε). Ενδεχομένως, κάποιες αποφάσεις όντως να μπορούσαν να θεωρηθούν ατυχείς, αφού αφ’ ενός άνθρωποι συγκροτούν τα δικαστήρια και μπορούν να κάνουν και λάθη, αφ΄ετέρου η τεχνολογία “τρέχει γρηγορότερα” από τον νόμο τις περισσότερες φορές. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθεί το δικαίωμα προσφυγής στα δικαστήρια για προστασία των θιγόμενων δικαιωμάτων.

    2) Μάλλον σε μεγάλο βαθμό η μπλογκόσφαιρα είναι (και) ένα τεράστιο “καφενείο”. Σε αντίθεση με το καφενείο της γειτονιάς, όπου “λέμε και μια κουβέντα” (συνειδητά ή αψήφιστα) και στο τέλος “την παίρνει ο άνεμος”, στην μπλογκόσφαιρα την γράφουμε με αποτέλεσμα να υπάρχουν συνέπειες: να μένει και ενδεχομένως να δημιουργεί ζημίες στην προσωπικότητα κάποιου. Ο Χ κάποιος να απαιτεί αποκατάσταση.

    3) Φαίνεται ότι πολλοί ταύτισαν τον δικηγόρο με τον εντολέα του. Κλασσικό λάθος. Δεν πρέπει να μας αφορά στο εάν ταυτίζεται ένας δικηγόρος ή όχι με τον εντολέα του. Υποχρέωση του δικηγόρου είναι να υπερασπίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντα του πελάτη του. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε τον δικηγόρο, για την άσκηση του λειτουργήματός του. Ενδεχομένως, βέβαια, αυτή η ταύτιση να έγινε και από την…

    4)…μάλλον υπερβολικού ύφους “δήλωση” του δικηγόρου. Υπήρξε, βέβαια, διορθωτική με αδυναμίες μάλλον. Καλύτερο θα ήταν ένα post επαγγελματικό (ενδεχομένως να έχει συνταχθεί ένα. Δεν γνωρίζω)

    5) Ενδεχομένως η αναπαραγωγή -εάν έγινε- από το συγκεκριμένο εξειδικευμένο ιστολόγιο των ισχυρισμών του Β να ήταν ατυχής. Το ύφος του συγκεκριμένου ιστολογίου είναι τελείως διαφορετικό.
    Ίσως θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο υπεύθυνος του ιστολογίου, αλλά και ο δικηγόρος κατέφυγαν σε λανθασμένες υπερβολικές κινήσεις με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί όλη αυτή η φασαρία.


  2. Πάντως το email έχει πάψει να κουβαλάει «χαρακτηριστικά του προφορικού λόγου» από την προ chat / instant messengers εποχή. Τώρα τελευταία η google με το wave πειραματίζεται να το ξανακάνει. Αλλά σαφώς παραμένει ασύγχρονο μέσο, και δεν έχει καμία δικαιολογία…

    Πάντως, όπως πάει, σε λίγο θα βγει κι ο ΘΛ να συμφωνήσει με τον ΒΣ και για όλα θα φταίει η καρι0λα η wordpress… :-)

    Κι όλοι θάμαστε ξανά μια ωραία ατμόσφαιρα. Για μένα το ζήτημα ήταν απ’ την αρχή αλλού.

    Κατά τα λοιπά, άλλος μπορεί να εκστομίζει μια μαλακία να περάσει η ώρα, κι ο άλλος να εκστομίζει συκοφαντίες. Εξαρτάται ποιος είναι ο νομικός…

  3. adamo Says:

    @Stazybo Horn:
    “Πάντως το email έχει πάψει να κουβαλάει «χαρακτηριστικά του προφορικού λόγου» από την προ chat / instant messengers εποχή.”

    Θα διαφωνήσω. Η ανάγκη των εταιρειών να μαρκάρουν κάθε εξερχόμενο email με disclaimer μου δείχνει το ανάποδο. Αλλιώς δε θα είχαν λόγο να προειδοποιούν τον παραλήπτη / αναγνώστη για την ανεπισημότητα του “εγγράφου” ανεξάρτητα από τα δεδομένα που μεταφέρει.

    Σε ότι αφορά την υπόθεση, ο Petros Petrakis θα το γλεντάει στα σκυλάδικα. Τέτοια αναταραχή (και μάλλιστα με τη βοήθεια της θιγομένης) ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δε θα κατάφερνε. Και αυτό ακριβώς είναι το αποτέλεσμα των “αθέλητων συνεπειών”, όταν δηλαδή κανείς προσηλώνεται στο στόχο του μονοδιάστατα χωρίς να έχει σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες.

    Αυτά οι system administrators τα μαθαίνουν νωρίς και εμπειρικά. Είναι στη φύση του επαγγέλματος.


  4. Η ανάγκη των εταιρειών να μαρκάρουν κάθε εξερχόμενο email με disclaimer μου δείχνει το ανάποδο.

    Σωστό!

    Ακόμα και το χιλιοκυκλοφορημένο σπαμοανέκδοτο έρχεται με disclaimer, κάνοντας το μήνυμα γενικότερα σουρεαλιστικό
    :-)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: