Home

Αποφάσεις

2008/08/11

Υπάρχει μια κατηγορία δευτερεουσών αποφάσεων (π.χ. αγορά ενός gadget “που θα μας λύσει τα χέρια”, αγορά ενός βιβλίου που μπορεί και να μη διαβάσουμε ποτέ ή ποιο layout θα έχουν οι moo cards μου) για τις οποίες ο εξωτερικός παρατηρητής θα έλεγε πως σπαταλούσα περισσότερο χρόνο από όσο τους άξιζε. Μερικές φορές άλλωστε το ότι παίρνεις μια απόφαση έχει περισσότερη σημασία και από την ίδια την απόφαση.

Για να μπορέσω να καταπολεμήσω αυτή την αναβλητικότητα σκέφτηκα τον παρακάτω αλγόριθμο: Βρίσκω πόσο αξίζει η ώρα μου (σε σχέση με τις απολλαβές μου) και διαθέτω τον αντίστοιχο χρόνο προς σκέψη. Παράδειγμα: Κάποιος που παίρνει €1056 μικτά (== 22 εργάσιμες x 8 ώρες x €6 / ώρα για να βγαίνουν τα νούμερα) δεν έχει και πολύ νόημα να σκέφτεται πως θα είναι οι κάρτες του από το moo (κόστος περίπου €15) για περισσότερο από 2 ώρες.

Δεν είμαι σίγουρος καν για την πρωτοτυπία / πατρότητα του αλγορίθμου ή την απόδοσή του κατά την εφαρμογή του από άλλους ανθρώπους, εμένα όμως με βοηθάει και θα ήθελα να δω τι σκέφτονται και άλλοι ή πως αντιμετωπίζουν τέτοιες δευτερεύουσες “ανάγκες” για αποφάσεις.

Advertisements

14 Responses to “Αποφάσεις”

  1. mpampakis Says:

    Εγώ το κάνω αυτό πάντως, αλλά περισσότερο για υπηρεσίες. Π.χ., αν δώσω το αυτοκίνητο για πλύσιμο, μου κοστίζει 12 ευρώ. Αν το πλύνω ο ίδιος μου κοστίζει 1 ανθρωποώρα μου (περίπου) με την αντίστοιχη “χρέωση”.

    Ποτέ δεν το έχω πλύνει ο ίδιος πάντως, δεν ξέρω τι συμπέρασμα βγαίνει εδώ. :)


  2. Τον τελευταίο καιρό, δε μπαίνω καν στον κόπο της “αναγωγής χρόνου σε χρήμα” για τις “δευτερεύουσες” αποφάσεις.. Η default απάντηση έχει γίνει σχεδόν πάντα ναι, γιατί η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ μικρή τελικά και δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.. Δεν ξέρω πότε θα επανέλθω στην προηγούμενη κατάσταση..


  3. Δίνεις ενσυνείδητα τον παραπάνω χρόνο, π.χ. στο σχεδιασμό των καρτών, επειδή γνωρίζεις ότι θα έχεις μακροπρόθεσμο όφελος. Ίσως τελικά αυτές οι αποφάσεις (όπου αποφασίζουμε να επενδύσουμε περισσότερο χρόνο) να μην είναι τόσο δευτερεύουσες.

  4. adamo Says:

    @apostolos:
    Σχετικά με το παράδειγμα με τις κάρτες (που με την ευκαιρία είναι και η αφορμή για το post). Εάν έχεις να φτάσει να σκέφτεσαι το layout της κάρτας, σημαίνει πως έχεις αποφασίσει πως χρειάζεσαι business card. Ο άνθρωπος που έχω στο μυαλό μου, για πάνω από τρεις μήνες _δεν_ έχει αποφασίσει τι layout θα έχει, με αποτέλεσμα να μην έχει κάτι που χρειάζεται. Το να δώσει €15 μέχρι να καταλήξει στο επιθυμητό layout είναι καλύτερο από το τίποτα.

    Το ίδιο ισχύει και για για τις δευτερεύουσες αποφάσεις που δεν είναι τελικά και τόσο δευτερεύουσες.


  5. Καλησπέρα,
    Υπάρχει και ένα προηγούμενο στάδιο αναβλητικότητα: να διστάσει κάποιος να πιάσει το ίδιο το ζήτημα.
    Τώρα, τα όρια της επιτυχίας τέτοιων αλγορίθμων δεν τα γνωρίζω. Σε υπερβολικό βαθμό, ίσως να θυμίζουν τον μαθητή, που προσπαθεί να δημιουργήσει το τέλειο γραφείο και το τέλειο layout για το κείμενό του επειδή έχει αναβλητικότητα να ξεκινήσει να γράφει

  6. Konstantinos Says:

    Είναι περίπου σωστός ο αλγόριθμος. Για την ακρίβεια είναι σωστός, μόνο που το κόστος της εργατοώρας πρέπει να είναι αντιστοίχως και συνεχώς μεταβαλλόμενο για κάθε εργασία ξεχωριστά – με πιο πολύπλοκες μεταβλητές ενδεχομένως.

    Για παράδειγμα ένας άνθρωπος που αμείβεται με 6€/ώρα, δεν έχει νόημα να σκεφτεί περισσότερο από 2 ώρες για να αγοράσει κάτι που κοστίζει 12€. Ορθόν.

    Ένας άνθρωπος όμως που γλιτώνει 1 ώρα με το να μην πλύνει το αυτοκίνητό του και πληρώνει 15€ για να το πλύνει στο πλυντήριο, μπορεί να αξιοποιήσει εκείνη τη μία ώρα για να βγάλει δυνητικά 200€ ενασχολούμενος με κάτι άλλο.

    Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως λέει και ο Σωτήρης, η αξία ορίζεται μάλιστα και ως “ανεκτίμητη”. Για όλα τα άλλα, υπάρχει η MasterCard.

    Just food for thought.

  7. foteinoula Says:

    mou fainetai poly ypervoliko auto. diladi stis 2 wres skepshs gia to layout stamatas na to skeftesai pia epeidi i skepsi sou trwei xrima?

    episis o algorithmos den exei noima apo ti stigmi pou mporoume na skeftomaste 100 pragmata tautoxrona i na skeftomaste kai na pratoume tin idia stigmi. einai dynaton na metras re adamo tis skepseis me ergatowres? :)

  8. adamo Says:

    @foteinoula:

    “mou fainetai poly ypervoliko auto.”

    Επειδή γενικεύεις την εφαρμογή.

    “diladi stis 2 wres skepshs gia to layout stamatas na to skeftesai pia epeidi i skepsi sou trwei xrima?”

    Ναι, γιατί ο χρόνος μου είναι πιο ακριβός από το χρήμα.

    “episis o algorithmos den exei noima apo ti stigmi pou mporoume na skeftomaste 100 pragmata tautoxrona i na skeftomaste kai na pratoume tin idia stigmi.”

    Καλά όλα αυτά, αλλά out of context!!!

    “einai dynaton na metras re adamo tis skepseis me ergatowres?”

    Για συγκεκριμένες αποφάσεις που συνδέονται με το χρήμα και πως θα δαπανηθεί, ναι.

  9. foteinoula Says:

    den nomizw katholou oti einai out of context!!! apla nomizw oti den metrietai i skepsi me tipota akoma kai sxetika me to xrima. an nomizeis to antitheto, paso :)

  10. adamo Says:

    Συνεχίζεις να είσαι out-of-context. Αυτό που σου λέω είναι πως μπορείς να έχεις μία μετρική για μια ειδική κατηγορία αποφάσεων και όχι σκέψεων.

  11. foteinoula Says:

    a nai, swsta. ontws. alla kai pali dyskolo.
    kalimeres


  12. […] Αποφάσεις Υπάρχει μια κατηγορία δευτερεουσών αποφάσεων (π.χ. αγορά ενός gadget […] […]

  13. Costas Troulos Says:

    Το πόσα θα ξοδέψεις σε χρήμα (12 ευρώ οι κάρτες) και πόσα σε χρόνο (15 ευρώ η ώρα) – τα οποία σκέψου μήπως πρέπει να τα προσθέσεις για να υπολογίσεις την συνολική επένδυση εξαρτάται από αυτό που προσδοκάς από την επένδυση και πόσο επείγουσα (_οχι μόνο_ σημαντική, αλλά και επείγουσα) είναι. Π.χ. Λιγότερα ευρώ (σε χρόνο και σε χαρτονομίσματα) θα είσαι διαθετειμένος να ξοδέψεις αν χρειάζεσαι τις κάρτες εν γένει ενώ περισσότερα αν τις χρειάζεσαι οπωσδήποτε για το meeting με τους VCs που έχεις την “Δευτέρα”.

    Για να απαντήσω και στην ερώτησή σου προσωπικά αφιερώνω από 1 – 15 λεπτά σε δευτερεύουσες εναλλακτικές επιλογές (να επιλέξω αυτό ή εκείνο το αντικείμενο) και περίπου 5 λεπτά για ανταγωνιστικές επιλογές (να κάνω αυτό ή το άλλο (project, υποχρέωση, θέλημα, ΤΣΜΕΔΕ ή ΔΟΥ κ.τ.λ.). Στην δεύτερη περίπτωση μείζων λόγο παίζει το επείγον του πράγματος.

    Κλείνοντας, επειδή δεν “σε έχω” για αναβλητικό τύπο (όπως λες) η καθυστέρηση στην απόφαση ίσως φανερώνει την αξία που αποδίδεις στην επιλογή αυτή. Αν όχι διάλεξε γρήγορα κάτι που είναι κοντά σε αυτό που είχες στο μυαλό σου αρχικά. Αν τελικά αυτό είναι κάτω του likeness threshold σου το πολύ να δώσεις άλλα 15 ευρώ να τις αλλάξεις (έτσι θα γλυτώσεις τις ώρες σκέψης σου που μάλλον είναι περισσότερο σημαντικές από το ισόποσό τους σε ευρώ).

  14. Panos Xeros Says:

    Πιστεύω ότι ο αλγόριθμος δουλεύει.
    Πρόσφατα αγόρασα διάφορα gadgets για το laptop και ξόδεψα πάρα πολλές μέρες για να βρω που|αν θα τα πάρω. Σίγουρα έχω μπεί πολύ μέσα…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: