κάτι κάνουμε λάθος


(Υποσχέθηκα στον apostolo μια απάντηση. Αυτή είναι μια απόπειρα)

Ο Μιχάλης Δερτούζος στην Ανολοκλήρωτη Επανάσταση αφηγείται:

“Διάφοροι συνάδελφοι από το Εργαστήριο Επιστήμης Υπολογιστών του MIT και εγώ πετάμε για την Ταϊβάν. Εδώ και τρεις ώρες προσπαθώ να κάνω τον καινούριο φορητό υπολογιστή μου να δουλέψει με μια από αυτές τις “έξυπνες κάρτες” που συνδέονται με το μηχάνημα, προκειμένου να κατεβάσω το προσωπικό μου ημερολόγιο. Όταν το λογισμικό της κάρτας είναι ικανοποιημένο, το λειτουργικό σύστημα διαμαρτύρεται, και το αντίστροφο. Εκνευρισμένος, απευθύνομαι στον Τιμ Μπέρνερς-Λι, που κάθεται δίπλα μου, και ο οποίος ευγενικά προθυμοποιείται να με βοηθήσει. Μετά από μία ώρα, ο εφευρέτης του Web παραδέχεται ότι το έργο αυτό είναι πέρα από τις δυνατότητές του. Στρέφομαι στον Ρον Ρίβεστ, εφευρέτη του RSA, του αλγόριθμου κρυπτογράφησης με δημόσιο κλειδί, και του ζητώ να βοηθήσει. Αρνείται, επιδεικνύοντας τη σοφία του. Ένα νεαρό μέλος του τομέα που κάθεται πίσω μας ακούγεται να λέει: “Εσείς παιδιά είστε πολύ γέροι. Αφήστε να το κάνω εγώ”. Εγκαταλείπει μετά από μιάμιση ώρα. Έτσι, επιστρέφω στην “αλάνθαστη” μέθοδο του να περνάω τυχαίες καταχωρήσεις στα διάφορα βοηθητικά μενού που εμφανίζονται αδιάκοπα στην οθόνη. Μετά από δύο ώρες, και δύο μπαταρίες, το κάνω να δουλέψει – από καθαρή τύχη και χωρίς να θυμάμαι πως.”

Γράφει ο Bob Lucky στο IEEE/Spectrum (Ιούλιος 2007):

So my old computer is filled with stuff I don’t remember putting there. Occasionally I try to remove something and get a message like, “Other programs may use this file: are you sure you want to delete this?” Well, if you put it that way, what can I say? When the computer boots up, I hear the beeps from things it couldn’t execute, and when I shut it down, it warns me about closing programs I’ve never heard of, that if terminated early, may lose valuable data. Both start-up and shutdown take forever, and in between the computer is sluggish, seemingly disdainful of anything I want to do. […] The registry in my computer is beyond repair. I can’t go there anymore. My only hope is to start over”

Τις προάλλες βοήθησα ένα φίλο να ενεργοποιήσει τη σύνδεση DSL που αγόρασε από μεγάλο ISP. Το μόνο που είχε στα χέρια του ήταν ένα FAX με τον κωδικό χρήστη και το password. Ξεκινήσαμε τηλεφωνικά:

– Μπες στο http://192.168.1.1
– Μου ζητάει username και password. Να τα βάλω;
– Όχι. Βρες το manual του modem […]

(βρίσκει τα default και τα βάζει)

– Ωραία, πάμε τώρα να φτιάξουμε το DSL
:
– Μου ζητάει username και password. Να τα βάλω;
– Όχι, τώρα πρέπει να βάλεις mitsos@mitsos.gr και password mitsos
:
– Πήγαινε στο http://my.mitsos.gr
:
– Μου ζητάει username και password. Να τα βάλω;
– Ναι

(επιφώνημα ανακούφισης)

– Τώρα τι κάνω;
– Τώρα θα φτιάξεις ένα username και ένα password για το DSL
– Μα αφού έχω συνδεθεί!
– Όχι, δεν έχεις, πρέπει να φτιάξεις το δικό σου λογαριασμό

(φτιάχνεται ο λογαριασμός)

– Τώρα;
– Τώρα πρέπει να φτιάξεις ένα username και ένα password για το email σου
– Μα δεν έφτιαξα account;
– Ναι για το DSL

(φτιάχνεται ο λογαριασμός email)

– Τώρα;
– Τώρα πρέπει να πας στο http://192.168.1.1 και να βάλουμε τις νέες ρυθμίσεις

(Του βγάζει username και password popup, βάζει αυτά του DSL και δεν του παίζουν)

– Δεν με αφήνει να μπω.
– Μα δεν έβαλες το σωστό ζεύγος κωδικών
– Ποιο πρέπει να βάλω;
– Αυτό που βρήκες στο βιβλιαράκι
:
– Θυμάσαι το mitsos@mitsos.gr; Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό και να βάλουμε αυτό που φτιάξαμε προηγουμένως.

– Βραχυκύκλωσα!

Έκλεισα το τηλέφωνο και πήγα σπίτι του.

Δεν συνεχίζω την ιστορία με το πως ρυθμίστηκε το Outlook Express, ή πως θα διάβαζε το email του μέσω webmail. Την έχετε την εικόνα. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν είναι καν απλός χρήστης. Μου έχει χαρίσει ένα TI-59 για το οποίο έγραφε προγράμματα από το 1978.

Αυτό το πράγμα φίλε Απόστολε δεν είναι επανάσταση. Μπορεί για κάποιους η πρόσβαση να έγινε ευκολότερη, αλλά στα δικά μου μάτια εκεί που οι άλλοι βλέπουν επανάσταση, εγώ βλέπω:

  1. χαμένες εργατώρες σε υποστήριξη (φιλική ή επί πληρωμή) και επανεγκαταστάσεις
  2. χαμένα δεδομένα
  3. διαρκή επανάλληψη των ίδιων λαθών
  4. ημιμάθεια και
  5. ενίσχυση της τεχνοφοβίας

Καταλαβαίνω πως η διαδικασία που έπρεπε να ακολουθήσει ο συγκεκριμένος άνθρωπος θα μπορούσε να έχει λιγότερα βήματα σε άλλο ISP (ή εάν ο συγκεκριμένος ISP αποφασίσει να απλοποιήσει τη διαδικασία). Αλλά η αγορά δεν παύει να γεμίζει με ασταθή προϊόντα των οποίων η συμπεριφορά είναι προφανής μόνο για κάποιους που είναι έμπειροι χρήστες και on top of that τους προσφέρουμε τηλεφωνικό support των 10 λεπτών maximum με ανθρώπους ανεκπαίδευτους που παίρνουν €600 – €800 / μήνα (με ότι σημαίνει αυτό για τις ικανότητες και την όρεξη που έχουν να λύσουν ένα πρόβλημα που δεν είναι “στη λίστα”) οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να ακούνε το μακρύ και το κοντό του καθενός και μάλλιστα με χαμόγελο.

Και έτσι έχουμε φτιάξει ένα οικοσύστημα γεμάτο από μηχανές που έχουν default password (hello zombie network!), χρήστες που έχουν το ίδιο password παντού και για όλες τις υπηρεσίες (και έτσι π.χ. η ασφάλεια της αλληλογραφίας τους στο Gmail δεν εξαρτάται μόνο από το Google και τον χρήστη, αλλά και από όλα εκείνα τα sites στα οποία έχει βάλει το ίδιο password- με δικιά του ευθύνη φυσικά, αλλά δεν μπορεί να θυμάται 40 ζεύγη usernames-passwords και δεν εξετάζω την ευθύνη, αλλά την εξάρτηση) και αφελείς χρήστες που νομίζουν πως αυτά συμβαίνουν μόνο στους άλλους.

Βελτιώνει την ποιότητα της ζωής μας το να κοιτάμε τον υπολογιστή και να μην καταλαβαίνουμε το μήνυμα λάθους που του γράφει; Σε ποιον ακριβώς αρέσει να νιώθει ηλίθιος; Πως ακριβώς βελτιώνεται η συγγραφική μας ικανότητα από οποιοδήποτε fancy word processor όταν τον περισσότερο χρόνο τον καταναλώνουμε στο πως θα φαίνεται το κείμενο και όχι στο τι γράφει;

Είναι όλο αυτό επανάσταση; Μπορεί και να είναι, αλλά από τα αποτελέσματά της δεν είμαι ευχαριστημένος.


[ Παρακαλείσθε να μην επιχειρηματολογήσετε περί Information Superhighway και λοιπά δημοσιογραφικά και αστοιχείωτα. Το Διαδίκτυο και οι εφαρμογές του προσφέρουν πρόσβαση σε πολλή πληροφορία. Πληροφορία, όχι Γνώση ]

37 thoughts on “κάτι κάνουμε λάθος

  1. Καλά να πάθει ο Bob, ποιος του είπε να χρησιμοποιεί Windows μορφωμένος άνθρωπος;

    Συμφωνώ ότι με τους drivers έχει παραγίνει το κακό, οτιδήποτε απαιτεί να τρέξεις setup *πριν* συνδέσεις το hardware (δηλαδή σχεδόν όλες οι web κάμερες, οι PCMCIA κάρτες, οτιδήποτε USB που δεν είναι storage) είναι βέβαιο ότι:
    α) είναι made in India
    β) θα σου κάνει τον υπολογιστή μουνί καλλιγραφία.

    Θα έλεγα ότι η corporate λογική και ο οξύς ανταγωνισμός έχουν προκαλέσει στην Τέχνη του Software Development περίπου τα ίδια πράγματα που προκάλεσαν και στο ελληνικό τραγούδι.

  2. Αυτό που γράφεις με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο για την “πρόοδο” της επιστήμης των υπολογιστών. Τα νεότερα συστήματα πιστεύω ότι είναι απλά μεγαλύτερα, πιο πολύπλοκα και η λειτουργία τους έχει λιγάκι χαοτική συμπεριφορά. Πολλές φορές μέχρι να τα στήσεις όλα τρώς ένα μανίκι (όπως περιέγραψες) και δουλεύουνε μέχρι κάποιο “update” ή “automated upgrade” που κάτι πολύ μικρό που πρόσθεσες κάπου επηρεάζει την λειτουργία όλου του συστήματος.
    Πάντως όπως είχε πεί ένας φίλος:”Άσε ρε αν δουλεύανε όλα με την μία, εμείς πώς θα βγάζαμε λεφτά κάνοντας το τίποτα (all time classic reinstall των windows).” Υπάρχει πολύς κόσμος που δουλεύει προσφέροντας “support”, αυτοί θα πεινάσουνε?? ;)

  3. Κάποτε ένας γνωστός μου μου είπε οτι “Ο Bill Gates έβαλε γυαλιά σε όλους εσάς του Linuxάδες. Τέρμα το νταβατζιλίκι της elite σας.” εννοώντας προφανώς οτι πλέον και η “κουτσή Μαρία” (δέν έχω κάτι με το όνομα) θα είναι σε θέση να “χρησιμοποιεί” Η/Υ.
    Συνεπώς καλούμαστε να πληρώσουμε:
    1) Τις απαιτήσεις της “κουτσής Μαρίας” απο τον υπολογιστή της σε επίπεδο ευκολίας και χρηστικότητας.
    2) Τις πιεστικές προθεσμίες των OS – Application developers για να καλύψουν με την σειρά τους τις απαίτήσεις της “κουτσής Μαρίας” που έχουν ώς αποτέλεσμα την παραγωγή προβληματικού κώδικα.
    3) Την γενικότερη ανάγκη για την “οπτικοποίηση – ωραιοποίηση” διαδικασιών – διεργασιών εις βάρος αυτών.

    Και ναί, επιμένω να δουλεύω ακόμα όσο περισσότερο μπορώ απο “DOS” – “Command” (που μου έλεγε και μία ψυχή απο το μεταπτυχιακό) παρά να πρέπει να εξαρτώμαι απο το εμετικό coding του κάθε “πω ρε πούστη μου πρέπει να προλάβω” developer.

  4. ωραίο κείμενο.

    δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με όλα απολύτως και να προσθέσω κι άλλα, όμως όλα θεωρώ πως είναι προβλήματα που προέκυψαν αφού η “επανάσταση” έχει συντελεσθεί.

    ας το πω με ένα παράδειγμα (μπορεί να είναι λίγο ακραίο και ψιλοάστοχο αλλά τώρα αυτό σκέφθηκα): μέναμε σε δένδρα και σε σπηλιές και πλέον μένουμε σε σπίτια. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτομάτως λύσαμε όλα μας τα προβλήματα ή ότι δεν προκύπτουν συνεχώς καινούργια (χαλάνε οι βρύσες, δεν δουλεύουν οι θερμοσίφωνες, ξεκολλάνε τα πλακάκια, βουλώνουν οι νεροχύτες, καίγονται οι ασφάλειες, είναι ακριβό το πετρέλαιο και δεν μπορούμε να ανάψουμε φωτιά με ξύλα στην μέση του σαλονιού και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο παθαίνουν τα σπίτια). Ναι, όλα αυτά ισχύουν και μας ταλαιπωρούν. Η “επανάσταση” όμως έχει ήδη συντελεσθεί. Όλα τα άλλα είναι επιμέρους προβλήματα που με λίγη ή πολλή καλή θέληση μπορούν να επιλυθούν.

  5. Θα συμφωνήσω με τον Απόστολο και θα ήθελα να πω στον XLA ότι δεν φταίει ο απλός χρήστης («κουτσή Μαρία») για αυτά που πληρώνεις. Αλλού θα πρέπει να αναζητήσεις ευθύνες και είναι προφανές το που.

    Αλλιώς με αυτή τη λογική, όλοι θα έπρεπε να οδηγούμε F1.

  6. Αγαπητέ UrBaN έχεις απόλυτο δίκιο.
    Λέγοντας “κουτσή Μαρία” (ΚΜ) εννοώ τα αποτελέσματα των sales analysts – product managers σχετικά με το target group των χρηστών στο οποίο θα πρέπει να απευθύνονται τα προιόντα που αναφέρει ο adamo στο post του. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ΚΜ ο χρήστης σαν χρήστης.

  7. Είναι σημαντικό ότι ακόμα και ο Δερτούζος αγόρασε ή απλά δέχθηκε να χρησιμοποιήσει αυτό το μηχάνημα.

    Θα συμφωνήσω με τον j95 ότι ένας τεράστιος μπελάς για τα προβλήματα στα σημερινά μηχανήματα έρχεται από τους drivers και μόνο αυτούς.

    Το μπάχαλο που επικρατεί στην αγορά αντικατοπτρίζει και την υγεία της ίδιας της αγοράς και τον χρηστών. Έχω βαρεθεί να ακούω την ερώτηση “πιο είναι το καλύτερο PC / κινητό?”. Οι περισσότεροι δεν νοιάζονται να αγοράσουν και να χρησιμοποιήσουν κάτι επειδή θα τους δώσει μια λύσει σε ένα πρόβλημα αλλά επειδή θα τους προσφέρει αναγνώριση κλπ.

  8. Πολύ καλό το άρθρο. Τελικά όμως δεν κάνουμε τίποτα λάθος. Γιατί η τεχνολογία δεν κάνει την ζωή μας πιο εύκολη, αντίθετα την κάνει πολύπλοκη. ΑΛλά από την άλλη μεριά πόσα πράγματα έχουν αλλάξει τα τελευταία 30 χρόνια; Θεωρώ ότι συνδέεται με το διαδίκτυο άλλεξε την αντίληψή μας για τον κόσμο, τις καθημερινές σχέσεις μας και την δουλειά μας. τίποτα δεν θα ξεπέρασει αυτή την ανακάλυψη. Ίσως το ασύρματο Internet που αλλάζει επίσης τον τρόπο που βλέπουμε τι είναι που δουλειά, που μπορεί να γίνεται και τι μπορεί να προσφέρει. ΑΠό την άλλη μεριά όλο αυτό μας έχει κάνει και πιο ανάγωγους. Αλλά αυτό σε άλλο σχόλιο!!!
    http://koukios.wordpress.com

  9. @apostolos:
    έχεις δίκιο όταν λες: “Η “επανάσταση” όμως έχει ήδη συντελεσθεί. Όλα τα άλλα είναι επιμέρους προβλήματα που με λίγη ή πολλή καλή θέληση μπορούν να επιλυθούν.

    Το θέμα είναι να χρησιμοποιήσουμε σωστά την επανάσταση και να απαιτήσουμε της σωστές υπηρεσίες. Αλλά επιπλέον, να σκεφτούμε κι εμείς ποιες από τις προσφερόμενες υπηρεσίες χρειαζόμαστε πραγματικά.

    @XLA:
    Και ναί, επιμένω να δουλεύω ακόμα όσο περισσότερο μπορώ απο “DOS”-“Command” “… Btw, τα Windows2008 server θα κυκλοφορήσουν και σε GUI-less version (ναι, ναι, με command prompt! Το “ξανα”ανακάλυψαν στη Microsoft) :-)

  10. Να προσθέσω ότι η φάση σεταρίσματος του DSL που περιγράφεις έχει μεν μια σοβαρή πολυπλοκότητα, αλλά αυτή η πολυπλοκότητα είναι αρκετά μικρή αν τη συγκρίνεις με τον κόπο που ήθελε πριν 15 χρόνια για να κάνεις κάτι αντίστοιχο (δηλαδή να αποκτήσεις username σε έναν ISP και μέσω αυτού να στήσεις ένα LAN που βγαίνει NATed στο WAN του).

    Δηλαδή κι αν η πολυπλοκότητα του σεταρίσματος και της διαχείρισης έχει αυξηθεί κατά Χ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πολυπλοκότητα των πραγμάτων που γίνονται έχει αυξηθεί κατά X^2.

  11. Πολύ καλό ποστ. Νομίζω ότι πρέπει να κινηθούμε συνολικά προς το software ως υπηρεσία και να ξεχάσουμε το “αγοράζω υπολογιστή, περιφερειακά, σύνδεση, gadgets που συνδεόνται με USB και firewire κοκ”. Το ιντερνετ πρέπει να γίνει όπως η ΔΕΗ, να το φέρνει στο σπίτι ο εργολάβος κι εσύ απλώς να πρέπει να βάλεις ένα jack στον τοίχο. Το υπόλοιπα είναι building complexity upon complexity…

  12. @coby

    Αλλά επιπλέον, να σκεφτούμε κι εμείς ποιες από τις προσφερόμενες υπηρεσίες χρειαζόμαστε πραγματικά.

    συμφωνώ απολύτως και πιστεύω ότι πολλές πτυχές των προβλημάτων “κρύβονται” πίσω από αυτή την φράση σου.

  13. Κάπου νομίζω ότι υπερβάλλουμε λίγο και εξηγούμαι άμεσα.

    Όλες οι τεχνολογίες περνάνε κάποιες φάσεις ωρίμανσης όσον αφορά το interface τους με τον τελικό χρήστη.

    Για να στήσεις μια κάρτα ήχου το ’92 ήθελες να ρυθμίσεις τα jumpers έτσι ώστε να δώσεις irq/dma/memory address. Φυσικά όλα θα πήγαιναν καλά εάν δεν έκανε conflict με τον disk controller ή την παράλληλη θύρα. Support κανείς; Τί είπατε κύριε; Τηλέφωνο στην Σιγκαπούρη στη BBS της Creative ή γράμμα στο PC Master;

    Σήμερα απλά βάζετε στην usb του pc σας τα κινέζικα ηχειάκια και έχετε ήχο…

    Μετά βγήκε το plug & play και το έβριζαν όλοι ως plug & pray. Έτσι ήταν όντως, όχι γιατί έφταιγε το PnP αλλά γιατί η υλοποίηση του στα Windows ήταν άχρηστη. Ήρθαν τα 98 και συμμαζεύτηκαν τα πράγματα κάπως.

    Σήμερα απλά δουλεύουν (όταν δεν τα πιάσει το μανιάτικο τους) τα πάντα…

    Για να στήσω το πρώτο μου ppp connection στο Linux το ’96 έπρεπε να κάνω 10 τάματα στην παναγία και να μάθω από τον freak φίλο ότι το Zoom 14k4 modem μου ήθελε κάποια ειδικά settings στο pppd.conf Επιπρόσθετα, για να στήσω το NAT μου έφυγε η ψυχή και είχα κάνει και kernel recompilation για να μπουν τα options για forwarding.

    Πλέον δίνω ένα Login και ένα password στο router και δουλεύει. To δε NAT απλά δουλεύει…

    Για να βγάλω τα ελάχιστα τετράγωνα για τα εργαστήρια φυσικής έπρεπε να γράψω σε Turbo Pascal κάμποσες γραμμές κώδικα … πλέον οι πιτσιρικάδες τα βγάζουν με 2 γραμμές στο matlab..

    Διαφωνώ φίλε adamo…

    Τί είναι πιο πολύπλοκο ως hardware complexity και τί ως στησιμο;
    * H ISA SB compatible καρτούλα ή το USB sound device ;
    * Τα jumpers ή το UPnP και το eSATA hotplug ;
    * Ο pppd και το IP maquearading ή το ADSL router των 40 ευρώ;
    * Η Pascal ή το Matlab;

    Κλείνοντας, όντως του 0Τ3Ν3Τ το σύστημα ενεργοποίησης λογαριασμού είναι ό,τι πιο βλακώδες έχω δει. Είμαι σίγουρος ότι αυτό το πράγμα δεν μπορεί να το σχεδίασε κάποιος λογικός άνθρωπος.

    Μια δυο απλές κινήσεις και θα δούλευαν όλα… π.χ. στέλνεις το serial number της σύνδεσης και ένα επιθυμητό username με ένα sms και θα σου έκανε με ένα βήμα ενεργοποίηση και θα σου επέστρεφε ένα default password…. Ε όταν έχεις την όρεξη μπαίνεις στο σύστημα αργότερα και το αλλάζεις…

    Το χειρότερο είναι η προεπιλεγμένη φραγή των ports μικρότερων από 1024… Πρέπει να βουτήξεις σε ακατανόητα μενού για να ενεργοποιήσεις το 80 και να σηκώσεις ένα site για δοκιμές… ΕΛΕΟΣ

    Τα πράγματα γίνονται καλύτερα. Το πρόβλημα είναι ότι σε κάθε εποχή προστίθενται στο user pool και νέοι χρήστες οι οποίοι θα είναι άσχετοι με τα τρέχοντα. Το ότι ήξερε κάποιος να ανοιγοκλείνει καφετιέρες και φωτορυθμικά με in και out στη basic του ZX81 δεν μου λέει ότι είναι σε θέση να στήσει το port στο firewall στο μουλάρι εάν δεν μεσολαβήσει μια ενδιάμεση πορεία.

  14. @Vaggelis:
    Νομίζω χάνεις το point. Για να σου δώσω ένα ανάλογο, σκέψου το ακόλουθο: Οι τηλεοράσεις σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που υπήρχαν πριν από 30 χρόνια. Αυτό όμως δεν εμποδίζει τη γιαγιά μου από το να την χρησιμοποιεί με την ίδια ευκολία. Σκέψου το, έχει αλλάξει η τεχνολογία απεικόνισης, το σήμα ακόμα και το interface. Αλλά από τη στιγμή που έγινε install και μετά η γιαγιά δεν ξαναχρειάστηκε τη βοήθεια κανενός για να τη λειτουργήσει.

    Αντιπαράβαλλε τώρα: Ο προσωπικός υπολογιστής μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή μας, φιλοδοξώντας ακόμα και να αντικαταστήσει την τηλεόραση, το (σταθερό) τηλέφωνο και το στερεοφωνικό. Είναι απλό το interface που έχει ο χρήστης στη διάθεσή του; Σου βγάζει blue screen of death ο ραδιοενισχυτής; Του ανεβάζεις εναλλακτικό ΛΣ το οποίο δεν μπορείς να χειριστείς; Κάνει 40sec να κάνει boot;

    Τι από τα παραπάνω simply works και τι παίζει και να μην κάνει αυτό που θέλεις; Ή να μη μπορείς εσύ να το κάνεις (instruct) να το κάνει;

    Ο απλός χρήστης άθελά του μετατρέπεται σε υπηρέτη του PC του, αντί να είναι the other way around.

  15. Λοιπόν, 2 πράματα.

    Α. Οι τηλεοράσεις είναι γελοιωδώς απλές αν στο μυαλό σου έχεις την ελληνική τηλεόραση. Από τη στιγμή όμως που έχεις:

    * cable
    * Tivo
    * directv
    * satellite

    Τα πράγματα τότε γίνονται αρκετά περίπλοκα και οι γιαγιάδες έχουν πλέον προβλήματα. Και όταν το πρόβλημα υφίσταται στην πιο user-friendly χώρα του κόσμου, φαντάσου τι μπορεί δυνητικά να συμβαίνει στην Ελλάδα.
    (Επίσης σκέψου τα τεράστια διαφυγόντα κέρδη για τα δίκτυα εδώ. Γενικά από ένα σημείο και πέρα δεν κάνεις optimize για τις γιαγίαδες…)

    Β. Η διαδικασία που περιέγραψες είναι θα έλεγα αποκλειστικό (?) προνόμιο ελληνικής εταιρίας (και συνεπαγόμενης καθυστέρησης, γενικότερα). Να δούμε λοιπόν τη διαδικασία που ακολούθησα εγώ προσφάτως όταν πήρα verizon dsl. Παρεμπιπτόντως, τα τελευταία χρόνια έχω γίνει πολύ απαιτητικός χρήστης στο θέμα του user-friendliness γιατί απλούστατα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ να ξοδέυω Ν! ώρες για να σετάρω κάτι. Για άλλα πράματα πληρώνομαι.

    Τέλοσπάντων, η διαδικασία είχε ως εξής:

    1. Login στο site της verizon και online αίτηση για DSL.
    2. Επιβεβαίωση της αίτησης (online πάντα) μετά από λίγα λεπτά, τελική επιβεβαίωση με χρονοδιάγραμμα αποστολής σε μία μέρα, με email. ΟΥΤΕ ΦΑΞ, ΟΥΤΕ ΤΗΛΕΦΩΝΑ, ΟΥΤΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, ΟΥΤΕ ΑΦΜ, ΟΥΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΥΤΕ ΑΛΛΕΣ ΑΗΔΙΕΣ.
    3. Όταν έρθει το modem (με 4 φιλτράκια και ένα διακλαδωτή, όχι μονο 1 φίλτρο παλιομπακάληδες ελληνοISPs), έχει βιβλιαράκι quickstart. Βασικά το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να συνδέσεις το laptop ή desktop στο modem (wired link, ή usb).
    4. Με το που ανοίγεις τον browser (το βιβλιαράκι ακόμα σε καθοδηγεί), σε πάει στο 192.168.1.1 (προφανώς). Το modem γνωρίζει ότι είναι ασετάριστο και σε καθοδηγεί το ίδιο, μέσω web interface, για το τι πρέπει να κάνεις, πότε να δημιουργήσεις το account κλπ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ FIRMWARE ΤΟΥ MODEM (προφανώς customized από τη verizon). Μετά από περίπου 2 λεπτά όταν σετάρει διάφορα, σε πάει σε μια εσωτερική σελίδα της verizon, όπου φτιάχνεις και το account (αν δεν το έχεις ήδη φτιάξει από μόνος σου πρίν). Και ουσιαστικά αυτό ήταν, έχεις μετά από όλα αυτά πλήρη σύνδεση.

    Ουσιαστικά αυτή η χέρι-χέρι καθοδήγηση είναι όπως είπα αρχικά σχεδιασμένη αν όχι για γιαγιάδες, για άτομα που για οποιοδήποτε λόγο δεν θέλουν να χάσουν το χρόνο τους ή/και δεν έχουν πρόσβαση στον domain expert (adamo). Μπορεί να γίνει ΑΚΟΜΑ πιο streamlined η εγκατάσταση; Πιθανότατα ΝΑΙ και είμαι βέβαιος ότι η verizon και λοιποί μεγαλοISPs εδώ δουλεύουν εντατικά για αυτό, γιατί απλούστατα τους κοστίζει λιγότερο να έχουν customized modems που είναι αυτοματοποιημένα και σε συνδέουν γρήγορα, από το να απαντάνε 1Μ τηλεφωνήματα την ώρα του στύλ “πήρα ιντερνετ και δε μου δουλεύει”.

  16. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά και το έχω ξαναγράψει (νομίζω όχι εδώ). Ο υπολογιστής έπαψε να είναι αξιόπιστος γιατί απλά δώσαμε στον τελικό χρήστη το υπερ-προιόν που τα κάνει όλα. Του βάζεις οτι πρόγραμμα θέλεις, κατεβάζεις και εκτελείς ότι θέλεις απο το ίντερνετ, συνδέεις το τελευταίο τελειωμένο ταιβανέζικο προιόν του οποίου το τσιπ δεν έχει κανένα documentation κτλ κτλ.

    Το αντίστοιχο θα ήταν να μας δίναν στην αντιπροσωπεία των αυτοκινήτων το αυτοκίνητο σε κούτες να το συναρμολογούμε μόνοι μας, να αγοράζουμε (*όλοι*, γνώστες και μη) ανταλακτικά και να τα εγκαθιστούμε μόνοι μας και να είχαμε και την απαίτηση κανένα αυτοκίνητο να μην εμφανίζει προβλήματα και να μην τρακάραμε ποτέ.

    Ε λοιπόν αυτό δεν γίνεται. Θέλουμε εναν υπολογιστή που να δουλέυει καλά; Δεν μπορεί ο κάθε χρήστης να έχει την ελευθερία να τον κάνει ότι θέλει. Θα τον αγοράζεις έτοιμο στημένο με τα προγράμματα που θές, θα έχει ένα μενου για να ανοίγεις τις προ-εγκατεστημένες εφαρμογές και αυτό είναι όλο. Θέλεις νέα λειτουργικότητα; ΘΑ πληρώσεις κάποιον να έρθει να σου εγκαταστήσει το πρόγραμμα όπως πληρώνεις τον υδραυλικό και δεν βάζεις σωλήνες μόνος σου στο σπίτι.

    Όπως πάντα αυτός που ξέρει δεν θα πληρώνει και θα τα κάνει αυτά μόνος του. Δεν μπορούμε όμως να έχουμε την απαίτηση και αυτος που δεν ξέρει (και δεν ενδιαφέρεται στην τελική) να λειτουργεί με το ίδιο μοντέλο… Εμένα ποσώς με ενδιαφέρει να αλλάζω τα λάδια του αυτοκινήτου, το πάω στο σερβις και πληρώνω, άλλος το κάνει μόνος του τσάμπα. Με ίδιο σκεπτικό πρέπει να λειτουργεί και ο υπολογιστής.

  17. @adamo

    Πιστεύω ότι σήμερα είμαστε πολύ λιγότερο υπηρέτες των μηχανημάτων από ότι είμασταν παλαιότερα.

    Σχετικά με την απλότητα του interface είναι θέμα χρήστη.

    Case a)
    Σεμινάριο εισαγωγής στους Η/Υ Εθνικoύ Κέντρου Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης

    μ.ο. ηλικίας τα 50 και απόφοιτοι τουλάχιστον ΤΕΙ (οι περισσότεροι μηχανικοί ή απόφοιτοι οικονομικού και νομικής)

    Αποτέλεσμα: να τους πιάνω το χέρι για να πιάσουν σωστά το ποντίκι και χίλια ζόρια να καταφέρουν να ανοίξουν το notepad.

    Οι ίδιο φυσικά δεν ξέρουν να στείλουν γραπτά μηνύματα με το κινητό τους. Επίσης όλως τυχαίως έχουν όλοι το default Nokia tune (το έχω και εγώ αλλά από επιλογή).

    Case b)

    Ακαδημία εμπορικού ναυτικού Κρήτης
    Εργαστήριο πληροφορικής
    μ.ο. ηλικίας 19 και μ.ο. βαθμού εισαγωγής 5/20

    Τζιμάνια οι πιτσιρικάδες, ο χρόνος προσαρμογής τους ήταν λεπτά όταν οι μεσήλικες ήθελαν ώρες…

    Case c)
    Ο μικρότερος αδερφός της γυναίκας μου

    14 ετών αυτοδίδακτος (με μερικές ερωτήσεις πάντα) με λαπτοπάκι, ipod, psp τα οποία τα δουλεύει συνέχεια, ριπάρει ταινίες, κατεβάζει torrents και άμα λάχει φτιάχνει και δουλειές και στο Excel.

    Case d)
    Καθηγητής ΗΜΜΥ πολυτεχνείου,

    Απο μαθηματικά σκίζει, από δημοσιεύσεις σε ΙΕΕΕ το ίδιο. Μέρα νύχτα βρίζει τον υπολογιστή του γιατί του φαίνεται παράξενος (χθες έψαχνε πως θα ζητάει confirmation από τους παραλήπτες mail)

    Verdict:
    Παίζει ρόλο η ηλικία : ΝΑΙ
    Παίζει ρόλο ο όγκος ενασχόλησης και η όρεξη : ΝΑΙ
    Παίζει ρόλο η μόρφωση : ΟΧΙ

    Μην τα ρίχνουμε όλα στο user interface… Εάν βάλει κάποιος έναν παππού από το Corolla του ’72 που κυκλοφορεί ακόμα σε ένα Prius θα ψάχνει τη μίζα να βάλει μπροστα…

    Όσο για τα BSOD δεν έχεις ακούσει για αυτοκίνητα τα οποία Out of the blue μένουν στο δρόμο… έτσι απλά με το ταμπλώ αναμμένο σαν χριστουγεννιάτικό δένδρο.

    Ακόμα χειρότερα τα κινητά που κολλάνε; Τις καινούργιες τηλεοράσεις που κολλάνε (ναι κολλάνε…); Κουζίνα που κολλάει; Ψυγείο που κολλάει;

    Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου (τουλάχιστον 5 φορές τα τελευταία χρόνια έχω κάνει restart μια SONY CRT 29″ όταν αρνούταν να δεχθεί εντολές από το τηλεκοντρόλ)

    χεχε

    Αν δώσεις λίγο χρόνο (περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα την περίπτωση) στον χρήστη θα βρει την άκρη…

  18. Sorry αλλά προέκυψαν 2 πραγματάκια

    1) Πες στη γιαγιά να συντονίσει νέο σταθμό ή να βρει τη συνταγή της Βέφας στο Teletext

    2) User interface; Στα noobs στο εργαστήριο στο πολυτεχνείο έχω Linux workstations με fluxbox

    a)Browse Internet
    b)Watch DVD
    c)Sound Volume
    d)Text processing
    e)Logout

    Ε ναι! Αυτό είναι απλό ακόμα και για χαζούς.

  19. @Vaggelis

    Σχετικά με το verdict: (για τα δύο πρώτα)

    Θείες μου ίδιας ηλικίας (75+ υπολογίζω) και παρόμοιας μόρφωσης (απόφοιτες τότε γυμνασίου):
    η πρώτη δε θέλει επαφή με οτιδήποτε ψηφιακό: στο κινητό της για κάποιο λόγο όλες τις αναπάντητες και τα μηνύματα τα έχω κάνει/στείλει εγώ (το καλό/κακό το όνομά σου να αρχίζει από Α), ο τηλεφωνητής της κλέβει τα μηνύματα, το ψηφιακό θερμόμετρο βγάζει λάθος ενδείξεις. Για όλα φταίει το μηχάνημα και όχι το ότι δε θέλει να το χρησιμοποιήσει.

    Η δεύτερη αγόρασε σούπερ-ντούπερ υπολογιστή με σύνδεση στο internet (εδώ και 3-4 χρόνια αυτό), σκάνερ, εκτυπωτή και όλα τα σχετικά και βέβαια ψηφιακή κάμερα. Με κάλεσε δυο-τρεις φορές σπίτι να της δείξω πώς να κάνει κάποια πράγματα, αφού είχε περάσει από τη φάση που τηλεφωνούσε σε άλλο ανηψιό για οδηγίες και όταν της είπε “πήγαινε στο παράθυρο”, σηκώθηκε και πήγε στο παράθυρο (το έλεγε η ίδια, άρα υποθέτω ότι όντως το έκανε). Ότι θεωρούσε “πιο” δύσκολο, καλούσε τον τεχνικό της εταιρίας που της είχε πουλήσει το σύστημα. Σήμερα έχει ψηφιοποιήσει όλες τις φωτογραφίες που είχε στα χέρια της, τις τυπώνει, βγάζει καινούριες, συνδέεται στο internet (ίσως και να διαβάζει και αυτό το blog και να αναγνωρίζει τον εαυτό της). Αλλά ήθελε να τα κάνει όλα αυτά.

    Συνεπώς: Νομίζω ότι η όρεξη είναι που κάνει τη διαφορά…

    Όσο για τα μηχανήματα που κολλάνε: ναι το dvd writer της Philips που έχω, κολλάει και ξεκολλάει μόνο με αποσύνδεση από το ρεύμα.

    Από την άλλη, τη ADSL σύνδεση που περιέγραψε ο adamo την έκανα με τρομερή άνεση, αν και έβριζα γιατί έπρεπε να επαναλάβω ό,τι έπρεπε να επαναλάβω. Πριν από 7 χρόνια με ένα router και με άλλη εταιρία τα είχα βρει τόσο σκούρα (σε σύνδεση business ISDN) που φωνάξαμε τον adamo και τον σέταρε. Είναι πιο εύκολα τα πράγματα γιατί ξέρω το χώρο (σε συνδυασμό με τη βελτίωση των user interfaces); Ίσως… Πάντως, τώρα που βρίσκω μόνο Windows μπροστά μου νοσταλγώ το Solaris.

  20. To πιο κλασσικό home appliance που κολλάει είναι ο δορυφορικός δέκτης. Στα απομακρυσμένα δε χωριά που πέρνουν τα μεγάλα κανάλια μέσω μικρών αναμεταδοτών που τροφοδοτούνται από το πακέτο της Nova έχουν βάλει οι τεχνικοί χρονοδιακόπτες που κάνουν 2-3 φορές τη μέρα reboot το δέκτη για να προλάβουν τυχόν κολλήματα :-P

  21. Δηλαδή, όπου μπαίνει πολύ software (ή embedded software) αρχίζουμε και έχουμε προβλήματα usability.

    Όπως έλεγα: κάτι κάνουμε λάθος.

  22. @ adamo

    το πρόβλημα δε νομίζω ότι είναι το πολύ software, αλλά η ποιότητα του όποιου software.

  23. @adamo

    Ναί, κάνουμε κάτι λάθος. Πήραμε μια ανώριμη τεχνολογία και την χρησιμοποιούμε για γιγαντιαία έργα, χωρίς να υπάρχει απο πίσω κανένα επιστημονικό υπόβαθρο. Η θεωρία του computer science βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα, η θεωρία για τον έλεγχο της αξιοπιστίας του κώδικα σε εμβρυικό στάδιο, αλλά παρόλαυτα αναπτύσσουμε εφαρμογές εκατομμυρίων γραμμών κώδικα. Αυτό κάνουμε λάθος. Δεν δώσαμε τον απαιτούμενο χρόνο στην επιστήμη να προλάβει τις εξελίξεις.

    Και μιας και μου αρέσουν οι αντιστοιχίες, το αντίστοιχο θα ήταν να χτίζαμε ουρανοξύστες με την φυσική, την στατική και την επιστήμη των υλικών να βρίσκονται ακόμα σε πρώιμο στάδιο.

    Αν και είμαι λίγο biased επί του θέματος, πιστεύω ότι σε αρκετά χρόνια από τώρα θα γελάνε με την σημερινή γενιά που έτρεχε software χωρίς καμία πιστοποίηση, σε hardware που έχει σχεδιαστεί επίσης ad-hoc χωρίς καμία απόδειξη ότι πραγματικά δουλεύει.

  24. @adamo

    Σε παραπέμπω στην ανάλυση του Tyler στο Fight Club, λίγο …αλλαγμένη…

    “Πόσο κοστίζει να το φτιάξουμε το bug; Τόσο.”
    “Πόσο κοστίζει να μας επιστρέψουν τόσα κομμάτια πίσω; Τόσο.”
    “Κάνουμε ότι είναι πιο φτηνό…Τέλος…”

  25. Όπως είπα και στον δυαδικό τζαέλ χτές:

    Ξέρετε πόσα bad blocks έχει το usb stick σας που ΜΟΛΙΣ αγοράσατε; Η απάντηση είναι: αρκετά περισσότερα από ένα.

    Τα usb sticks που πλέον έχουμε όλοι πωλούνται με αρκετά bad blocks μέσα τους, ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ των εταιριών. Γιατί; Γιατί για να έχουν μεγαλύτερο yield και ΠΟΛΥ μικρότερο κόστος (που μεταφέρεται στον καταναλωτή), οι εταιρίες προτιμούν να βάλουν το όριο στα κάποια bad blocks και να προσθέσουν HW και SW για ECC και wear-leveling, από το να βάλουν το όριο σε ΚΑΝΕΝΑ bad block. Με αποτέλεσμα να παίρνεις 4G usb stick με $20 αντί για $200+.

    Και παρεμπιπτόντως, αυτό δεν το θεωρώ κακό πράμα. Έτσι είναι το commodity-grade hardware—είναι φτηνό γιατί ο καταναλωτής είναι ο τελικός αποδέκτης. Αν θες μεγάλη αξιοπιστία, πας σε industrial-grade που είναι ακριβό αλλά δεν αποτυγχάνει σχεδόν ποτέ. Απλώς ο τελικός αποδέκτης τότε ΔΕΝ είναι ο καταναλωτής, αλλά ένας OEM ή κάτι αντίστοιχο.

    Το φτηνό HW οδηγεί την τεχνολογική εξέλιξη, ακόμα και με περιοδικά σφάλματα. Τα UAVs έχουν φοβερά αξιόπιστο HW, αλλά από την άλλη χρησιμοποιούν 486 (mil-grade), και DOS. Ναι, DOS, το 2007. Όπως στα περισσότερα προβλήματα που άπτονται του engineering, είναι θέμα προτεραιοτήτων και tradeoffs.

    Αυτά που ισχύουν για το HW ισχύουν σε κάποιο βαθμό και για το SW. Υπάρχει πολύ commodity SW που είναι φτηνό (ή και τζαμπέ) αλλά η αξιοπιστία του είναι έτσι κι έτσι. Από την άλλη, όποιος μου πει ότι το SW που τρέχει η Google για load-balancing ή για distributed builds είναι μάπα, μάλλον δεν ξέρει τι του γίνεται. Αλλά αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ commodity SW.

    Με δυο λόγια: αν πουλάς στον τελικό χρήστη, η μείωση του κόστους είναι ο οδηγός. Αν πουλάς σε άλλους που πουλάνε στον τελικό χρήστη, μπορείς να ανεβάσεις την ποιότητα (και το κόστος). Διαλέγεις και παίρνεις :).

  26. @Thanos

    Τί μου θύμισες…

    Μας έλεγε πάνω σε αυτό το θέμα ένας καθηγητής στο Πολυτεχνείο ότι τα ISA slots στα πρώτα IBM PC είχαν επίχρυσες επαφές οι οποίες θα επέτρεπαν τουλάχιστον 1000 φορές βάλε-βγάλε κάρτας.

    Φυσικά η Compaq (από τις πρώτες που έκανε compatibles) έβαλε χάλκινες επαφές που άντεχαν 20 βάλε-βγάλε και απλά σάρωσε την αγορά :-)

  27. @adamo:
    flame mode=on
    ναι το πολύ software έχει πρόβλημα usability…

    δεν κοιτάτε που για να αλλάξω το password μου στο ΤΕΕ πρέπει να πάρω τηλέφωνο λέω εγώ;

  28. (Που ακριβώς ισχυρίστηκα πως εμείς είμαστε καλύτεροι;)

    Χρειάζομαι σεντόνια για να σου εξηγήσω γιατί συμβαίνει αυτό. Δυστυχώς είναι ένα από τα κατάλοιπα του subcontractor που έτρεχε το έργο πριν να το αναλάβουμε εμείς. Μπορώ να καταλάβω φυσικά τον εκνευρισμό σου επειδή δεν έχεις όλα τα data. Φυσικά επειδή δεν έχεις όλα τα data, καλύτερα θα ήταν να είχες συγκρατηθεί.

    Για παράδειγμα μπορείς να αντιπαραβάλλεις το πως δουλεύει το software που έχουμε αναπτύξει εμείς και υποστηρίζει τις υπηρεσίες @teemail.gr για 103+K Μηχανικούς, και το οποίο όπως είναι αναμενόμενο δεν υποφέρει από τέτοιες χαζομάρες (Οι χρήστες της ΤΠ/ΤΕΕ είναι σημαντικά λιγότεροι).

    Το κατάλαβες ή να κάνω και κακά;

  29. και δεν κάνεις; εγώ πάντως σκέφτομαι να αλλάζω το πάσγουορντ μου κάθε μέρα για να σας κάνω γυμνάσια

    σας έχω στείλει και μέιλ για ένα άλλο θέμα και δεν μου απαντήσατε ότι τουλάχιστον εργάζεστε για να βρείτε λύση. Θα σας στέλνω κάθε μέρα μέχρι να μου απαντήσετε.

  30. “και δεν κάνεις; εγώ πάντως σκέφτομαι να αλλάζω το πάσγουορντ μου κάθε μέρα για να σας κάνω γυμνάσια”

    Χαρά μου θα είναι. Ίσως έτσι να μας γίνουν allocate οι ανάλογοι πόροι.

    “σας έχω στείλει και μέιλ για ένα άλλο θέμα”

    Δεν μου έχει έρθει κάτι.

  31. 1. δε θέλει πόρους, θέλει κράξιμο. Είναι ντροπή.
    2. δεν είπα σου, είπα σας

  32. @adamo

    btw στο domain μου (nohsys.net) δεν μπορώ να λάβω mail από χρήστες του tee.gr (προσπαθούσε μάταια η γραμματέας του τοπικού τμήματος να μου στείλει). Φυσικά στα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής που είμαι πήγαινε κανονικότατα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s