Με διάθεση για λίγο κράξιμο

Είμαστε ένα ΝΠΔΔ που, για τις ανάγκες που έχει για επικοινωνίες data, έχει συνεργασία με τρεις τηλεπικοινωνιακούς παρόχους. Επίσης είμαστε ένα ΝΠΔΔ που σε σχέση με τον υπόλοιπο Δημόσιο Τομέα πληρώνει γρήγορα. Πριν 3 μήνες αναζητήσαμε τον account manager μας σε έναν από τους παρόχους για να διερευνήσουμε πως μπορούμε να βελτιώσουμε την υφιστάμενη υπηρεσία.

Σοκ #1: Δεν υπήρχε account manager. Ή για να είμαι ακριβής υπήρχε, αλλά δεν ήταν αυτός που ξέραμε. Γιατί φυσικά κανείς δεν μας ενημέρωσε πως άλλαξε. Μας ενημέρωσε αυτός που ξέραμε όταν τον πήραμε τηλέφωνο: “Ξέρετε έχει αλλάξει ο account manager σας από το Μάρτιο…”.

Σοκ #2: Ο νέος account manager δεν ήταν ενήμερος για εμάς. Ήξερε πως μας “είχε στο φάκελλό του”, αλλά μέχρι εκεί.

Τέλος πάντων, προκαλέσαμε συνάντηση στα μέσα Ιουνίου. Εκεί μάθαμε πως και ο νέος account manager άλλαξε, αλλά δεν μας έχουν ορίσει νέο. Ο τηλεπικοινωνιακός πάροχος ήρθε με 4 άτομα και με την υπόσχεση πως σε λίγες μέρες θα μας ενημερώσουν για τον νέο account manager.

Ακόμα περιμένουμε.

Συγνώμη παιδιά, αλλά υποτίθεται πως το αργό response time είναι “προνόμιο” του Δημοσίου και όχι δικό σας (μιας από τις κορυφαίες εταιρίες του χώρου όπως θέλετε να πιστεύετε). Μας έχετε αλλάξει account manager από το Μάρτιο και δεν μπορείτε να βρείτε έναν άνθρωπο να ορίσετε; Να ξέρουμε με ποιον θα επικοινωνούμε;

Την πληρωμή βέβαια την περιμένετε στην ώρα σας…

Χμ…

#include <std/disclaimer.h>

6 thoughts on “Με διάθεση για λίγο κράξιμο

  1. Εγώ είμαι σε αντίθετη κατάσταση. Αυτή την περίοδο συνεργάζομαι με μια εταιρεία κολοσσό γεμάτη με “ενήμερους” account managers, associate account managers, partners, sales managers, procurement managers, legal advisors, κ.ο.κ. Η ουσιαστική δουλειά χάνεται στις διαδικασίες. Κατάσταση “too many chiefs, no Indians”.

    Καλό μας κουράγιο

  2. Τα 2 παραδείγματα αυτά είναι 2 όψεις του ίδιου νομίσματος. Ουσιαστικά η οργανωσιακή κατάσταση των ελληνικών εταιρειών είναι σε νηπιακό επίπεδο (ή ακόμα χειρότερα: σε νηπιακό επίπεδο, αλλά με την εντύπωση ότι είναι σε “πολύ καλό” επίπεδο). Σε κάποιο βαθμό αυτό οφείλεται στην μικρή αγορά, αλλά σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στη νοοτροπία (αλλά και την γνώση ή καλύτερα έλλειψη αυτής) των “στελεχών”.

    Επίσης δεν είναι παράδοξο ότι μια εταιρία στην Ελλάδα αργεί να κάνει κάτι. Σίγουρα αυτό δεν είναι προνόμιο του δημοσίου, αλλά “κοινωνικό χαρακτηρηστικό” (δυστυχώς). Απλώς τόσα χρόνια με κρατική οικονομία το βλέπαμε κυρίως στο δημόσιο.

    Τα δομικά και εργασιακά προβλήματα του δημοσίου εμφανίζονται πλέον όλο και συχνότερα στις ιδιωτικές εταιρίες. Από τα πιο απλά (πχ ότι σε πολλές “μεγάλες” εταιρίες χρειάζεσαι μέσο για να προσληφθείς) μέχρι τα πιο σύνθετα, όπως τα παραπάνω προβλήματα οργάνωσης.

  3. Το θέμα είναι αν υπάρχει διάθεση αλλά και δύναμη, να φύγετε από το συγκεκριμένο πάροχο.

    Το σύνηθες πρόβλημα όμως στη χώρα μας, είναι ότι το θέμα πάει άλλού, σε άλλα μεγαλύτερα παιχνίδια συμφερόντων.

    Έτσι, στα άτομα των οποίων η δουλειά επηρεάζεται άμεσα από τους συνεργαζόμενους «επαγγελματίες», σχεδόν ποτέ δεν έχει δοθεί η δύναμη να πάρουν αυτές τις αποφάσεις.

  4. Το πρόβλημα στο Ελλάντα είναι πως οι περισσότερες εταιρείες δεν έχουνε την αίσθηση ότι το πρόσωπο που βγάζουνε προς τα έξω είναι αυτό που θα κρατήσει, ή θα διώξει τον πελάτη. “Η συμφωνίες γίνονται σε υψηλότερα επίπεδα από τα δικά μας” είναι η κλασσική ατάκα που έχω ακούσει από διαφόρους “managers – πωλητές”. (Αυτό μάλλον έχει μείνει από το γεγονός ότι όλες σχεδόν οι εταιρείες κυνηγάνε business με δημόσιο, άρα έχουνε την αντίστοιχη νοοτροπία (ή την αποκτήσανε στην πορεία)). Από την στιγμή που οι συμφωνίες είναι στα υψηλότερα επίπεδα, γιατί εμείς να τρέξουμε για τον πελάτη. Κλασσική περίπτωση SEP (Somebody else’s problem)

  5. Δεν ξέρω αν είναι κλασσική ατάκα, το θέμα είναι ότι ισχύει, ακόμα και αν δεν είναι κανείς σε θέση να το κρίνει.

    “Γιατί να τρέξεις για τον πελάτη”? Because you don’t have the authority and option to do otherwise. Sad but true.

  6. @UrBaN:
    “Το θέμα είναι αν υπάρχει διάθεση αλλά και δύναμη, να φύγετε από το συγκεκριμένο πάροχο.”

    Θεώρησε αυτό το blog post σαν 1η κίτρινη κάρτα.
    :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s