Μια φορά και ένα καιρό ένας Μηχανικός έμενε σε μία πολυκατοικία. Αυτή είχε μια ξύλινη κύρια είσοδο που άνοιγε ανάποδα (προς τα “μέσα”) και με μία κλειδαριά στην οποία τα σημάδια παραβίασης (ή προσπάθειας παραβίασης) ήταν παραπάνω από φανερά:

Κάποιοι ένοικοι ανέπτυξαν την συνήθεια να κλειδώνουν αυτή την πόρτα, ειδικά τα πρωινά “γιατί τότε μπαίνουν μέσα”. Μάταια προσπάθησε να εξηγήσει ο φίλος μας πως αυτή η πόρτα χρειάζεται το πολύ 15 δευτερόλεπτα για να ανοίξει από ένα έμπειρο χέρι και πως το να είναι κλειδωμένη ενώ ταυτόχρονα ανοίγει ανάποδα είναι τεράστιο πρόβλημα ειδικά σε περίπτωση φωτιάς ή σεισμού. Σα να μίλαγε σε τοίχο. Καμία απάντηση. Ούτε καν αντίρρηση. Μόνο επανειλημμένα κλειδώματα. Ξαναδιάβασε το MIT Guide to Lock Picking (για να νιώσει λίγο καλύτερα) και εγκατέλειψε την προσπάθεια.

Φαίνεται όμως πως ο ήρωάς μας είχε κάποιον ανώνυμο συμπαραστάτη, καθώς ένα βράδυ είδε κολλημένο στην πόρτα το ακόλουθο σημείωμα:

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΔΩΝΕΤΕ Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΛΕΙΔΑΡΙΑ

Και η πόρτα δεν ξανακλείδωσε ξανά.

Πολλά μαθήματα έχει αυτή η ιστορία…

Φαίνεται πως το ελληνικό DNA εκτός από τη νίκη έχει εγγεγραμμένη μέσα του και την M3.

Υπάρχει όμως και ένα μεγαλύτερο ζήτημα. Για να πάει η Χαλκιά στο Πεκίνο αδικήθηκε η Χατζή η οποία είχε καλύτερες επιδόσεις και όμως έμεινε πίσω, μετά από ατομική χρονομέτρηση της Χαλκιά στα 300m(!) Και με το γεγονός αυτό η Χατζή δεν δικαιώνεται. Απλά εκτείθονται διπλά αυτοί που αποφάσισαν για την αντικατάστασή της:

- Μία φορά γιατί αδίκησαν την αθλήτρια με τις καλύτερες επιδόσεις. Πόσο έξυπνο είναι άραγε να αφαιρεί κανείς το κίνητρο από έναν αθλητή;

- Δεύτερη φορά γιατί η επιλογή τους τους εκθέτει διπλά καθώς το ρίσκο όχι μόνο δεν τους βγήκε, αλλά βγήκε ντοπέ.

Η Χαλκιά για τις επιλογές της θα φάει την κατακραυγή που της αναλογεί. Αυτοί που την έφεραν σε αυτή τη θέση;

(ref: Greek hurdler Fani Halkia tests positive for doping)

Έτσι δεν είχες πει πρόεδρε; Για να δούμε τι θα πει και ο Σάββας τώρα…

(ref: Ανόρθωση - Ολυμπιακός : 3 - 0)

Perry E. Metzger explains why he does not allow HTML email to be sent in the cryptography mailing list. I copy-and-paste:

1. Many people still read their email in systems that handle only plain text effectively. They’re a large enough group that I don’t like disenfranchising them.
2. HTML email, like most machine parsable data, often has “gotchas”, and as this is a security oriented list, I really don’t want to have to vet email for hacking attempts. Vetting real code is unpleasant enough — I don’t want to have to look for attempted buffer overflows and web bugs in email I’m forwarding.
3. HTML email is harder to search, to edit down, to cut and paste cleanly, etc.
4. HTML email is often just plain ugly to look at.

To those who often without previously thinking thoroughly their suggestion and only judging by their own limited experience, propose that he should simply switch his email reader to a GUI one, he responds:

I’m one of the group that reads email in a non-GUI. Please don’t tell me to switch mail readers, because I’ve yet to find a GUI based one that will let me process hundreds to thousands of incoming emails a day efficiently, and without efficiency I’d stop getting any work done. Pretty toys are great if you’re reading 20 messages a day and can’t remember commands — I need stuff that’s fully programmable.)

Haven’t I been told to switch my MUA on numerous occasions! For many many years I even silently refused to accept .doc attachments or worse winmail.dat ones. Why on earth would one fire up Word to write three lines of plaintext?

Oh well, now with alpine’s prospects uncertain, it may be time to check whether sup is a suitable MUA (mail user agent) for me.

[via cryptography]

Υπάρχει μια κατηγορία δευτερεουσών αποφάσεων (π.χ. αγορά ενός gadget “που θα μας λύσει τα χέρια”, αγορά ενός βιβλίου που μπορεί και να μη διαβάσουμε ποτέ ή ποιο layout θα έχουν οι moo cards μου) για τις οποίες ο εξωτερικός παρατηρητής θα έλεγε πως σπαταλούσα περισσότερο χρόνο από όσο τους άξιζε. Μερικές φορές άλλωστε το ότι παίρνεις μια απόφαση έχει περισσότερη σημασία και από την ίδια την απόφαση.

Για να μπορέσω να καταπολεμήσω αυτή την αναβλητικότητα σκέφτηκα τον παρακάτω αλγόριθμο: Βρίσκω πόσο αξίζει η ώρα μου (σε σχέση με τις απολλαβές μου) και διαθέτω τον αντίστοιχο χρόνο προς σκέψη. Παράδειγμα: Κάποιος που παίρνει €1056 μικτά (== 22 εργάσιμες x 8 ώρες x €6 / ώρα για να βγαίνουν τα νούμερα) δεν έχει και πολύ νόημα να σκέφτεται πως θα είναι οι κάρτες του από το moo (κόστος περίπου €15) για περισσότερο από 2 ώρες.

Δεν είμαι σίγουρος καν για την πρωτοτυπία / πατρότητα του αλγορίθμου ή την απόδοσή του κατά την εφαρμογή του από άλλους ανθρώπους, εμένα όμως με βοηθάει και θα ήθελα να δω τι σκέφτονται και άλλοι ή πως αντιμετωπίζουν τέτοιες δευτερεύουσες “ανάγκες” για αποφάσεις.

It has been discussed in various places over the net that a presentation at DEFCON from three MIT students about vulnerabilities in Boston’s transit fare payment system was canceled by a Federal Court judge’s order. Usually such decisions only serve to widen the audience, so here are the (87) slides of the presentation:

http://www-tech.mit.edu/V128/N30/subway/Defcon_Presentation.pdf

Read more at “The Tech”.

[via cryptography]

Αυτός είναι ένας πολύ ωραίος όρος:

“Συνεπώς οι επιχειρήσεις θεωρούσαν ότι ήταν επωφελής η πρόσληψη των polytechniciens, ως μέσο για να αποκτήσουν ένα φάσμα ισχυρών διασυνδέσεων στο ανώτατο επίπεδο των κρατικών αξιοματούχων. Αυτό το είδος της στρατολόγησης από τις δημόσιες υπηρεσίες (γνωστό ως pantouflage - δηλαδή πέρασμα από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα) είχε αξία μόνο για τις μεγάλες εταιρείες που είχαν εθνικής εμβέλειας συμφέροντα.” –Andre Grelon, The training and career structures of engineers in France, 1880-1939^*

Επαγγελματικό social networking στο 19^ο αιώνα…

[*] - Περιέχεται στο Εκπαίδευση, Τεχνολογία και Βιομηχανικές Επιδόσεις στην Ευρώπη, 1850-1939.

Virtual Box rules! Ειδικά εάν είσαι compulsive formatter όπως εγώ, δε χρειάζεται να καταστρέφεις το host system. Υπάρχουν άπειρα configurations για επαναλαμβανόμενα installs για να πειραματιστείς στο guest system.

Ώρα να ξαναπαίξω με τα Minix3, Plan9 και Inferno…

Ήθελα να αγοράσω ένα Palm-Z Indoor Flyer από όταν διάβασα για αυτό στο IEEE/Spectrum. Έτσι όταν είδα πως υπήρχε μαγαζί που το φέρνει στην Ελλάδα, το αγόρασα.

Τα κακά:

• Το μοντέλλο που υπήρχε διαθέσιμο δεν ήταν σαν αυτά στις διαφημιστικές φωτογραφίες. Δεν ξέρω από μοντέλα αεροπλάνων, εάν βρω χρόνο θα ανεβάσω μια φωτογραφία.
• Παρόλο που προσπάθησα να το κάνω calibrate, δεν γίνεται. Έτσι είναι γενικά αριστερόστροφο με μια τάση για πτώση στις δεξιές στροφές (πρέπει να στρίψει αριστερά για να πάρει ύψος).
• Το αφρώδες υλικό του είναι λίγο πιο ευπαθές από όσο θα περίμενα. Είμαι στη 4η φόρτιση και ήδη κάνω επιδιορθώσεις με τα ειδικά αυτοκόλλητα.

Τα καλά:

• Είναι πολύ εύκολο στη χρήση.
• Είναι φοβερό ηρεμιστικό, ειδικά κάποιες συγκεκριμένες ώρες :)

Για αυτό και μόνο, thumbs up!

Άντε να παίρνει σειρά και το Firefly τώρα…